ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับสายไฟ

สายไฟถูกใช้มานานกว่าศตวรรษ

ในปีพ.ศ. 2422 นักประดิษฐ์ชาวอเมริกัน โทมัส เอดิสัน พันปอกระเจาไว้รอบแท่งทองแดง ร้อยเป็นเกลียวผ่านท่อเหล็ก จากนั้นเติมส่วนผสมด้วยน้ำมันดินเพื่อสร้างสายเคเบิล เขาวางสายเคเบิลนี้ในนิวยอร์ก ซึ่งเป็นผู้บุกเบิกระบบส่งไฟฟ้าใต้ดิน ในปีต่อมา จอห์น คัลเลน ชาวอังกฤษได้ประดิษฐ์สายเคเบิลไฟฟ้าที่หุ้มด้วยกระดาษที่หุ้มด้วยน้ำมันดิน

ในปี พ.ศ. 2432 SZ Ferranti ชาวอังกฤษได้วางสายเคเบิลฉนวนกระดาษเคลือบน้ำมันขนาด 10 kV ระหว่างลอนดอนและเดปต์ฟอร์ด

ในปี 1908 สหราชอาณาจักรได้สร้างเครือข่ายเคเบิล 20 kV สายไฟมีการใช้งานที่กว้างขึ้น

ในปีพ.ศ. 2454 เยอรมนีวางสายไฟฟ้าแรงสูงขนาด 60 กิโลโวลต์ ถือเป็นจุดเริ่มต้นของการพัฒนาสายไฟฟ้าแรงสูง

ในปีพ.ศ. 2456 นักวิทยาศาสตร์ชาวเยอรมัน เอ็ม. ฮอร์ชชไตน์ได้พัฒนาสายเคเบิลป้องกันเฟส ซึ่งปรับปรุงการกระจายตัวของสนามไฟฟ้าภายใน และขจัดความเค้นในวงสัมผัสบนพื้นผิวฉนวน ซึ่งถือเป็นหลักชัยสำคัญในการพัฒนาสายไฟฟ้า

ในปีพ.ศ. 2495 สวีเดนวางสายเคเบิลไฟฟ้าแรงสูงพิเศษ 380 kV ที่โรงไฟฟ้าแห่งหนึ่งทางตอนเหนือ ทำให้เกิดการนำสายเคเบิลไฟฟ้าแรงสูงพิเศษมาใช้ ในช่วงทศวรรษ 1980 มีการผลิตสายไฟแรงดันสูงพิเศษ 1100 kV และ 1200 kV